W poprzednich odcinkach...
Ryn wróciła.
Po co miałaby wracać?
- Potrzebujemy pomocy. - Jest coraz gorzej.
Co się dzieje?
Głodzą je.
Rząd na to pozwala.
Rząd to robi.
Dziewczyna zaatakowała stukilowego robotnika.
Potrzebujemy ludzi.
- Zabrali. - Nie.
- Ej! - Ryn!
Woda! Teraz!
Znalazłeś coś?
- Ty? - Tak.
Możesz mi zaufać.
Ten Decker...
On za wszystkim stoi.
POSZUKIWANA
- Proszę. - Dzięki.
Maddie.
- Mówiłaś o swojej matce. - No tak.
Twoja matka odeszła.
Kiedy Ryn była mała, matka zmarła.
Siostra się mną opiekowała.
Teraz jest sama.
Głodna, boi się.
Ryn.
Będzie szukać jedzenia.
- Poluje? - Tak. Będzie polować.
W czym mogę pomóc?
Przepraszam,
admirał pana szukał.
- Co mu powiedziałaś? - Nic.
Czułam, że jest pan zajęty obiektem.
Ale sprawdziłam harmonogram.
Chciałam dać znać.
Dziękuję za dyskrecję.
Do usług.
Widzisz?
Zagrożenie dla ryb
Mówią o nas w kwestii połowów.
Tata się ucieszy.
Tym bardziej,
jeśli powiem mu, by odwołał łodzie.
Rząd daje mu swobodę, łatwo nie odpuści.
Muszę dać mu powód.
Ryn. Będzie dobrze.
Pomożemy wam.
Moja siostra mi nie ufa.
Kiedy pokażemy, że możemy wam pomóc,
zmieni zdanie. Musimy być ostrożni.
Wczoraj kogoś zaatakowała.
Mogą was szukać.
Tak. Maddie.
Jedna kawa,
cukier i mleko sojowe.
Jedna ryba. W całości.
Muszę iść.
- Maddie. - Kocham cię.
Kocham cię.
Coś takiego.
Mnie też to spotkało.
Gdzie byłaś wczoraj?
Macie tajemnicze nawyki.
Choć twoja siostra więcej mówi.
Nie podoba ci się tu, wiem.
- Ryn. - Chcesz się z nią zobaczyć?
Mogę to załatwić.
Przemów jej do rozumu.
Dobrze.
Wszyscy chcą wykorzystać nowe prawa.
Czemu wymienili nas?
- No nie. - Jesteśmy najwięksi.
To logiczne.
Czyli to dobrze, że jesteśmy tymi złymi?
Jesteśmy tymi złymi.
Ale nie musimy.
Co masz na myśli?
Pokażmy im, że pomimo polityki rządu
możemy działać w porządku.
Dobre.
Naprawdę możemy to zrobić.
Jak?
Sprzedajemy ryby w dużych ilościach,
pomijamy małe firmy.
Nie opłaca się.
Wiesz, ile łososia sprzedajemy Krogerowi?
A wiesz, ile w Whole Foods
kosztuje ekologiczny łosoś?
Nie współpracujemy z delikatesami.
Połów ekologiczny to wyższe ceny. Sprawdziłem.
Możemy zwiększyć zysk o 6 procent.
Przed czy po dotacji na Greenpeace?
Ben.
Dziś przyjęcie mamy.
Jej zbiórka...
Nie mogę. Jestem zajęty.
Kolejna klinika jej odmówiła.
Nie wspomina o tym.
Ale jest podłamana.
Powinniście być tam z nią.
Wpadnij. W międzyczasie
przemyślę twoją propozycję.
- Hej. - Dzień dobry.
Dziękuję za telefon.
Skąd się tu wzięła?
Znalazłam ją.
Co was łączy?
Może czują moją empatię.
Wiecznie stoję z boku.
Skąd tyle wiesz? Coś ukrywasz.
Nie mówię wielu rzeczy.
Na przykład?
Mamy się martwić?
Koniec walki.
Herbatka?
Rumianek.
Może je uspokoi.
Usiądźmy.
Idź.
Rozmawiam z siostrą.
- Na pewno? - Idź.
- Załatwią to między sobą. - W moim mieszkaniu?
W czym mogę pomóc?
Szukam Bena Pownalla.
Nie ma go dziś.
Gdzie go znajdę?
Kim pan jest?
Biologiem. Interesuje mnie jego praca.
- Nie dziwię się. - Tak.
- Kiedy wróci? - Nie dziś. Jest zajęty.
- Zajęty? - Tak.
Jego rodzice wydają przyjęcie.
Dziękuję. Przyjadę kiedy indziej.
Pomogą nam. Ben i Maddie.
Znowu będzie jedzenie.
Widzę jego twarz w miejscu, co zabiera jedzenie.
To nie on.
To jego ojciec.
- Ben pomoże. - Nie.
Pomagasz jemu, nie mnie.
Ty chcesz go zabić.
Więc pomagam.
Ty jak człowiek.
Narkotyki?
- Na pewno? - Tak.
To coś nowego.
Młode drobne kobiety, podobne przestępstwa.
Mogły brać to samo.
Przedawkowały.
Coś je łączy.
WARSZTAT
Od kiedy tyle zajmuje...
- Mechanicy biorą od godziny. - Słabo.
Ledwo wróciłem, a tu problem z silnikiem.
Tacie to nie robi.
- To on. - Kto?
Facet z żandarmerii.
Ten, który znalazł cię na Alasce?
- Na pewno? - Tak.
Co on tu robi?
To na pewno był on?
Jakbym widział Jezusa.
Co on tu robi?
Myślisz, że mnie szuka?
Wiedziałbyś o tym.
Powiedz mu to, co mnie.
Na Alasce Decker wypytywał mnie
o tę chorą pielęgniarkę.
Na koniec spytał, czy mi zaśpiewała.
- Zaśpiewała? - Tak.
Zaśpiewała.
Jest porąbany.
Idę się odlać.
Mówiłem ci, że szuka mojej syreny.
Tak, mówiłeś.
Tylko czemu?
Czemu przyjechał do Bristol Cove?
Co tu robi?
Mam szaloną, choć nie aż tak, teorię.
Decker jest tutaj,
bo jest tu syrena.
W latach 90. pisał
o podwodnych humanoidach.
To on. Wiem to.
Pracował na uniwersytetach do roku 2008.
A potem?
Przepadł.
Szkoły nie chciały jego teorii o syrenach.
Ale marynarka tak.
Pojechał aż na Alaskę, by szukać Donny.
A teraz jest w Bristol Cove? Czemu?
Wie, że tu jest?
Musi wiedzieć.
Odpowiada za zwiększenie połowów.
Maddie,
on nie przestanie.
Co jest?
Decker spytał Chrisa...
Czy mu zaśpiewała.
- Zaśpiewała? - Tak robią.
Znasz mity o pieśni syren, prawda?
Tylko to nie pieśń.
To wbija się do głowy.
Może to mechanizm obronny.
Skąd to wiesz?
Ryn mi to zrobiła, kiedy ją znalazłem.
Teraz mi to mówisz?
Przepraszam.
To...
Nie wiedziałem i nie wiem, co to znaczy.
Jakie to uczucie?
Jak narkotyk.
Nie umiem wyjaśnić. To coś, czego potrzebuję.
Twoja mama się nie ucieszy.
Uciekłam z lunchu z nią.
Na pewno już zapomniała.
Tak, cała ona.
- Muszę się napić. - Jasne.
- Ben. - Miło pana widzieć.
- Burbon. - Hej, Maddie.
- Dzień dobry panu. - Mów mi Ted.
Cudowne przyjęcie, Ted.
Elaine zna się na rzeczy.
Co u taty?
Wszystko gra. Jest u cioci w Forks.
Jest chora.
Przykro mi.
Brakuje nam go.
Przepraszam.
- Witaj. - Hej, Ben.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Rozmawiałam z genialnym człowiekiem.
Też jest biologiem morskim.
I też uwielbia Chopina.
Aldon Decker.
Ben Pownall.
Od dawna się znamy z twoim tatą.
Kiedy mieliśmy wypadek,
pojawił się tam pierwszy.
- Nie wspominał o tym. - Nie?
Był cały czas przy mnie.
Siedział ze mną w szpitalu całą noc,
kiedy operowano Elaine.
Cały on.
Dobry człowiek.
O tobie mówi to samo.
Dr Decker opowiedział mi o swoich badaniach.
Twoja mama ma na myśli rzadki gatunek, który odkryłem.
Gatunek?
Te komórki macierzyste.
- Nie czas na to. - Nie.
To bardzo ciekawe.
Wstrzyknąłem jego komórki DNA sparaliżowanym szczurom.
Po tygodniu
szczury ginęły wskutek paraliżu.
Ale pozostałe, te, które otrzymały wspomniane DNA,
odzyskały władzę w nogach.
Przynieść coś?
Może te komórki macierzyste.
Twój dom nie tu.
W wodzie.
Umrzemy. Wszystkie.
Nie ma jedzenia. Potrzebni.
Tobie.
Człowiek ci to zrobił.
Ale nie Ben. Nie Maddie.
Żaden człowiek nie pomógł.
Oni...
Ból! Krzywda!
A ty, siostra,
wybierasz ich.
Ja ci to zrobiłam.
Poluję płytko.
Ty za mną.
- Przepraszam. - Przepraszam?
Podobno ukończyłeś Uniwersytet Waszyngtoński.
Staż u najlepszych biologów.
Po co jej to mówiłeś?
Co takiego?
Nie da się, ot tak, wyleczyć paraliżu.
To było nie w porządku.
Przepraszam.
Jesteś mądrym młodym człowiekiem,
moje badania bardzo pomogą twojej mamie.
Jeśli tylko zechciałbyś mi pomóc...
Poproszę piwo.
Wiem, co tu robisz.
I czego chcesz.
Śmiem wątpić.
Dziękuję.
Wiem, co ci zrobiła.
Skąd?
Przepraszam,
ale za chwilę ważna chwila dla mamy.
Już idę, Doug.
Mama jest ważniejsza.
Sidney, idź do kościoła.
- Przytułek zamykają o 22. - Jest ciepło.
Mogę spać na dworze.
Widziałem ją.
- W mieście. - Gdzie?
- Z kimś w alejce. - Z kim?
Nie wiem, ale zapamiętałem ją, bo niedawno
widziałem ją na Gwieździe Polarnej.
- Na łodzi McClure'a? - Tak.
Kręciła się tam któregoś ranka.
Dzięki, Sidney.
Następnym razem uderzę do ciebie.
- Jest tu Decker. - Co?
Szuka Donny.
Uważaj na niego.
- Myślisz, że wie o Ryn? - Raczej nie.
Nie wiemy, czego się spodziewać.
Musimy być krok przed nim.
Widziałeś doktora Deckera?
Właśnie miałem go szukać.
- Przepraszam. - Elaine.
Pani Pownall.
- Jeśli chodzi o lunch... - Nie przejmuj się.
Chcę dla syna tego, co najlepsze.
Wiesz, gdzie jest?
Może.
Przyprowadź mi ją. Teraz, proszę.
Chciałbym pomóc.
Naprawdę.
Ale chcę czegoś.
Stoi za mną wojsko, wiesz o tym?
Jeśli możesz ich wezwać,
czemu tego nie zrobiłeś?
Chcesz ją znaleźć, prawda?
Ale nie chcesz, by oni ją znaleźli.
Mam propozycję.
Odwołaj wszystko.
Głodzenie, przynęty, cokolwiek planujesz.
Teraz.
Wiele żądasz.
Naprawdę?
Wiem, jak to jest, mieć ją w głowie.
Nie możesz jeść. Nie możesz spać.
Nie możesz myśleć o niczym innym.
Tobie też zaśpiewała?
Witaj, Helen.
Wystraszyłaś mnie.
Co u was?
Niczego nie stłukłyście.
Co się stało?
Moja siostra silna, poluje.
Ale ten człowiek...
skrzywdził.
Polepszy jej się, gdy wróci do wody.
Nie.
Nie polepszy.
Czasami rany sięgają głęboko.
Nie da się ich wyleczyć.
To uczucie zostaje w tobie.
Chcesz ją znowu zobaczyć?
Powiedz, co się tam dzieje.
Dobrze.
U wybrzeża Bristol Cove jest rządowy trawler.
Za Northern Brick.
Głodzimy je, by wypływały na powierzchnię.
Trawler ma zacząć je wyławiać.
- Kiedy? - Dzisiaj.
- Halo? - Są u ciebie?
- Tak. Co się dzieje? - Posłuchaj.
Nie pozwól im wyjść.
Ktoś ich szuka.
Siostra Ryn musi wrócić.
Zajmiemy się tym.
Dasz mi Ryn?
To do ciebie.
Halo. Tak.
Grozi wam niebezpieczeństwo.
Zostańcie w środku.
Ten człowiek z laboratorium tu jest.
- Człowiek? - Tak.
To on skrzywdził Donnę.
Szuka jej.
Zostańcie u Helen.
Ryn.
Dobrze.
Dziękuję.
Gdzie moja syrena?
Słucham?
Ukradliście ją.
Z mojej łodzi.
- Z kimś mnie pan pomylił. - Oto co myślę.
Zabrałeś Chrisa i syrenę.
Do laboratorium czy więzienia.
Chrisowi udało się uciec.
Zabrał ze sobą tę chorą pielęgniarkę.
Potem ona zniknęła.
A ty
spędziłeś miesiąc na szukaniu Chrisa,
by go o nią spytać.
Czemu?
Bo wydaje mi się, że ta pielęgniarka
to syrena.
Nie ma żadnej syreny.
- Chrzanisz! - To waleń.
- Wiem, co widziałem! - Doprawdy?
Czyli złapał pan coś,
czego nie potwierdziło 50 tysięcy lat
morskiej żeglugi.
Z jaskiniowcami było tak samo.
Nie znaleziono szkieletów syren.
Ani żadnych zwłok.
Nie istnieją żadne dowody na ich istnienie.
To jeszcze nic nie znaczy.
Bo złapał pan jedną, tak?
Żywą. Xander McClure z Bristol Cove.
Tak.
I szwenda się ona z pańskimi kolegami.
Jeździ samochodem.
Musi być pan naprawdę wyjątkowym człowiekiem.
Pańscy koledzy też.
- Dokąd poszedł? - Nie wiem.
Zobaczę na zewnątrz.
- Wycofuję łodzie. - Co?
Wszystko obliczyliśmy, miałeś rację.
- 6%. - Polepszy to nasz wizerunek.
Tym razem niech napiszą o nas coś dobrego.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Hej, mamo.
- Widziałaś doktora Deckera? - Na pewno gdzieś tu jest.
Usiądziesz? Proszę.
Oczywiście.
Kolejna klinika mi odmówiła.
- Tata ci mówił? - Tak.
Tak mi przykro.
Łączy cię coś z doktorem Deckerem?
Mnie? Nie.
Bardzo wierzy w swoje badania,
ale wiedz, że tego nie potrzebuję.
Pozwól mi skończyć.
Wiem, że już nie wstanę.
Pogodziłam się.
Ale to przemiłe, że nadal chcesz mi pomóc.
Myślałam, że się poddałeś.
- Hej. - Witam.
Przepraszam.
Rozumiem.
- Maddie. Przepraszam. - Co?
To ty.
Tak się cieszę.
Przepraszam cię.
Nie chciałem zrobić ci krzywdy.
Powinienem był inaczej cię zbadać.
Daj mi jeszcze jedną szansę, proszę.
Co się dzieje?
Jest was dwie?
Co się dzieje?
- Ryn? - Skrzywdził moją siostrę.
Nic ci nie zrobię. Obiecuję.
Ryn, przestań!
Ryn, czekaj!
Zabiję go!
- Skrzywdził moją siostrę. - Wiem.
- Proszę! - Zaczekaj, Ryn.
Chcesz żyć? Odwołaj akcję!
Odwołaj wszystko.
Odwołaj trawler!
Ryn, chodzi o was wszystkie.
Zadzwoń!
Dzwoń!
Admirale, nie mam czasu na wyjaśnienia.
Proszę odwołać trawler.
- Proszę... - Głośnomówiący!
Już ruszył, za późno. Nie ma mowy.
- Dobra robota. - Przykro mi.
Ciężka praca popłaca.
Czekaj! Nie możesz go zabić.
- Z drogi! - Nie.
Czemu pomagasz złemu?
Nie.
- Wybrałeś jego. - Nie.
Miałeś wybrać mnie.
Wszystko gra?
Nie mogą wrócić do wody.
Jest tam marynarka.
Moja ulubiona część wieczoru.
Odwołałeś łodzie, by zadowolić Bena?
Jeśli nie spróbuję czegoś nowego,
będę jak stara gwardia.
A oni kończą marnie.
- Dobrze to słyszeć - Ma dobre pomysły.
- To prawda. - Lubię jego dziewczynę.
Maddie.
To pasierbica Dale'a Bishopa.
Tak.
Jest bystra.
- Ma charakter. - Charakter?
- Dobra, dobra. - Powiem ci,
że przypomina mi ciebie.
Zaproś ją na lunch.
Po co?
Bo chcemy być blisko Bena.
A Ben chce być blisko niej.
- Widzisz. - Co?
To, czego uczymy się o ludziach?
To prawda.
- Nie. - Tak.
Zabiję wszystkich.
Na lądzie, w wodzie.
- Wszystkich. - Nie.
Nie?
Złych, tak. Nie dobrych.
Wolisz człowieka ode mnie?
Wolę nie zabijać.
Idź!
Już.
Nie.
Chris, szybciej!
To ona. Pielęgniarka, patrz!
Patrz!
Hej! Stój!
Stój!
Zaczekaj chwilę!
Czekaj!
Hej, Chris! Co jest z Calvinem?
Włącza się poczta.
Jest u Janine.
Idź, wyciągnij go z wyra.
Jasne.
Tu Ben. Zostaw wiadomość.
Hej, Ben.
Miałem rację co do tego, o czym ci mówiłem.
Widziałem ją.
Przyjedź tu.
Złapiemy ją.
- Co? - Xander też będzie.
Chcą polować.
Ryn wróciła?
Nie wiem. Muszę tam jechać.
Nie beze mnie.
Może wrócić. Ktoś musi zostać.
Ani kroku!
Przetłumaczone przez: Jakub Jadowski